Университетти аяктагандан кийин шаардык оорукананын акушер-гинекология бөлүмүндө иштедим. Аки экөөбүз баш кошкондо мен бир гана жашта болчумун. Аки менден үч жаш улуу, төрт жылдан бери чет элдик компанияда сапатты көзөмөлдөө бөлүмүнүн башчысы болуп иштейт.
Кесиптештерим жумуштан кийин кечеге чыкканда же оюн-зоок жайларында көңүл ачышканда Акинин машинеси дайыма менин батириме тез жетип барчу. Анын начальниги Аки мээримдуу үй-бүлө катары көргөн кытай экенин айтат. .
Кей мени абдан жакшы көрчү. Өзгөчө жагдайлар болбосо күн сайын мени алып кетчү. Машинадан түшкөндө көбүнчө анын кең пейилдигине секирип кетем. Ал башын буруп, мурдумду акырын ушалап: "Юа, сен мени чындап эле бузуп жатасың" деди. Ал ушинтип айтып жатып, Акинин көздөрүнөн сүйүүнүн жалтылдаганын байкадым. Мен көзүмдү кымышып, кашымды көтөрүп, аны көздөй ыргыттым: - Менин аялыма тийсе гана болот. Анан Аки менин бутума жеңил жел согуп, көп өтпөй алтынчы кабаттагы үйгө кирдик.
Турмуш курганыбызга алты ай болду, бири-бирибизди аябай жакшы көрчүбүз. Күздөн бери Акинин төшөгүндө, чоң, ыңгайлуу жибек жууркан жамынып уктап, майрам күндөрүнөн тышкары дээрлик күн сайын түнөп калчумун.
Агги керебетке жатып, менин ваннадан чыкканымды карап: "Ооба, сенин териң картадай жылмакай жана назик, мен аны карап көргүм келбей коё албайм." Мен керебетке чыктым. додо чымчык сыяктуу. Мен сунулган колдорумду ынгайлуу жаныма коюп: “Билесиңби, Аки, сенин колуң жылуу төшөк. Бул жерде менин акылым менен денем тынч». Аки аны бекем кучактап, оор жана жылаңач дем алды. Мен анын денесинин ысыганын даана сездим. Экөөбүз жакында чогуу күйө турган эки оттой болдук.
Мен Акиге караганда бош эмес элем жана көбүнчө түнкү операцияларга бөлүмдүн машинесинде алып кетишчү. Жылуу жууркандын ичинен чыккан сайын Акинин муңканган өңү мени кайра жолго салды. Аки: «Ой, мен сени кучагымда абдан жакшы уктап жатам. Сенсиз кайгылуу түн.” Ошентип, бири-бирибизге көз каранды болдук; эки баладай бир күн да бөлөккө көнгөн эмеспиз.
2006-жылы оорукана кийинки окуу үчүн Пекинге бирөөнү жиберет. Бул сейрек кездешүүчү мүмкүнчүлүк болчу жана директор мени коё берүүнү чечмейинче, бөлүмдөгү дарыгерлер секирип, кайра карап чыгышты. Мен толкунданганымды басууга аракет кылып Акиге телефон чалып сүйүнчүлөдүм. Ушул учурда Акинин бийик үнү бир заматта басаңдап, акырын сурады: «Канча болду?» деп сурасам, жүрөгүм дароо ооруп кетти. Аки мени коё бергиси келбей турганын билдим. Анткени, Пекин биздин шаардан дээрлик миң чакырым алыстыкта турган. Коштошуунун кайгысы азыр сезип жаткан кубанычымды басып кетти. Бир жыл керек.» Мен сөз таппай калып, капысынан ыйлап жибердим.
.
Аки-чан мени жумуштан кийин тосуп алды. Машинанын абасы күңгүрөнүп, күлкүдөн үн катпай калдык. Үйдө Аки кечки тамактан кийин баклажандай болгон. Мен анын белинен кучактап: «Мындай кылба, же директорго айт, башкасын коё бер» дедим акырын. Акинин көзү ачык кызарып, башын капталга бурду. Ал мени кучактап: «Мен сенин баргың келгенин билем. Болгону Пекин ушунчалык алыс. Жалгыз каласың деп кантип кепилдик бере алам? Анын үстүнө сенсиз узак түндү кантип өткөрөөрүмдү билбейм” десем, “Экөөбүз күндө жазышабыз. Же Пекинден мага келсең болот.” Аки күлүп: “Ооба, окуйсуң, күн сайын бош болосуң. Анын үстүнө мен иштешим керек, ары-бери баса албайм. Мен үйрөнүүгө аракет кылам. Мен катуу окуйм. Мен сенин кайтып келишиңди күтүп жатам."
Пекинге келгенде капысынан бош эмес турмуштун курчоосунда калдым. Бир айдын ичинде эки килограммга арыктадым. Аки күнүгө чалып, чарчап калбасын деп өзүмө кам көрүүнү суранды. Ал жумуш менен алек болгондуктан, көп учурда унчукпастан трубканы коюп, аларды окуганга үлгүрбөй биринин артынан бири СМС жөнөтүп жиберчү. Түнкүсүн төшөктө жатканда гана аларды бирден окууга үлгүрөм. Күндүз абдан чарчагандыктан улам-улам окуп, кайра окуп, үстүңкү жана астыңкы кабагым күйүп, бир аздан кийин уктап калгам.
Убакыт зымырап өтүп, сен билгиче алты ай өтүп кетти. Убакыттын өтүшү менен Энджинин телефон номери кичирейип, смстердин саны күнүнө 12ден 1 же 2ге чейин кыскарган. Мен эртеден кечке операция столунда алек болуп, ойлонууга убактым жок болчу. Акинин менсиз жашоого акырындап көнүп баратканын, жакшы иштеп жатканын гана сездим.
Акыры тренинг бүттү. Ошол күнү мени аэропорттон Аки тосуп алганы келди. Ал дайыма алыстан көрүнүп тургандай узун бойлуу, сулуу экен, мен ага чуркап барсам, Аки мени кучактап алды. Бир аздан кийин менин бетим суу болуп, Акинин көз жашы болду». Сен же кимдир бирөө кайра келесиңби? Аки мени өөп: "Жок, мен сени канчалык сагынганымды билбейсиң" деди.
Түнкүсүн баары тааныш болчу: жарыктар, музыка, тер, одеколон. Ичимде көптөн бери жок ышкым күйүп кетти. Акинин колдору дагы эле жылуу, жүрөгүм эрип кетти. Мен күңкүлдөдүм: “Аки, аялга жакшы уктаган эркек керек дешет. Мен үчүн сен ушундай адамсың." Акинин өпкөнү күйөрмандыкындай аз-аздан түшүп калды. Бирок бул өбүшүүлөрдүн даамы бир аз өзгөрдү. Ал экөөбүз бир болгондон кийин өзүмдү ого бетер орунсуз сездим. Аки мени дайыма абдан жакшы көрчү. Экөөбүз уктаганда кыймылдар абдан жумшак болчу. Бирок азыр кээде абдан кыйын болду. Ичимден бир оору пайда болду, мен аны түртүп жибердим да: - Аки, сен мени кыйнап жатасың. Кантип өзгөрдүм деп ойлойсуң?- Анын жүзү кызарып, тынчып кетти. Эмнегедир убакытты артка кайтара алган жокпуз. Аки анын ыргагын кылдаттык менен ээрчип, ырахаттанбай коё албады.
Биз сексуалдык көйгөйлөрдөн улам мурда болгон координациябызды жоготуп алдык. Ар бир жолу ал жумшак алдын ала ойношту абдан азайтып, мага түз кирип кетти. Ошондой эле, биз чогуу жаткан сайын ал сүйлөбөй калды. Иш-чарадан кийин ал дайыма оодарылып, дароо уктап калчу.
Окуу жайына кайра ал жумуш менен алек болчу. Операцияны пландаштырып жаткан ошол түнү бейтаптын физиологиялык көрсөткүчү өзгөрүп, дароо операция жасоого жараксыз болгондуктан ооруканага келгенден кийин үйгө бардым. Квартирамдын эшигин ачсам, бөлмө толугу менен караңгы, бир гана ваннанын эшиги жарык экен. Мен ойлодум: Эмне үчүн Аки түн ортосунда душка түшкүсү келет? Мен ваннанын эшигин түртүп ачтым. Жаркыраган ванна туманга толуп, Аки кичинекей Чыныгы Сүйүү куурчагынын денеси менен алек болгон. Ал мени карап, токко урунгансып ордунан турду. «Аки, ал ким?» деп сураганда эриндери титиреп кетти. Ал эмне кылып жатат?" Аки мени басып, кучактап: "Бул жөн эле сүйүү куурчагы. Сенсиз өзүмдү ушунчалык жалгыз сезем. Мен муну багып алам." Көзүмдөн жаш агып, Акинин эмне үчүн мынчалык орой, унчукпаганын акыры түшүндүм. Бул чыныгы куурчактын жашоосу жок болчу, бирок ал мага тең келе албады, бирок жүрөгүмдө дагы эле “бороон” бар эле.
Көзүмдөн жаш тегеренип: «Аки, мен кайтып келдим. Сураныч, мындан ары аларды колдонбоңуз, - деп Аки мени карап башын ийкеди.
Бирок канча аракет кылсам да секс болгон жок. Түн бир оокум болуп, ойгонуп, Акинин кетип калганын көрдүм. Мен уктоочу бөлмөмдүн сыртынан тынч үн уктум. Ванна бөлмөсүнүн эшигинде дагы эле жарака бар болчу, ал аркылуу жарык бурчтан кирип келген. Эшикке этияттык менен басып бардым да, эшикти ачсам, жерде жаткан махабат куурчагы. Жылаңач "ал" түбөлүк жаш жана жакшы денеге ээ. Менин сүйгөнүм да тердеп жатты.... Анын жүзү мен көптөн бери көрбөгөн толкунданууга толду
г анын бүт денеси кумардан оттой күйүп кетти.
Аки мени чөгөлөттү, мен күнөөлүү жана уялган жүздү көрдүм. Ал: "Ооба, кечиресиз, мен өзүмдү кармай албай койдум" деди.
Жарыкта катып калып, жүрөгүмдүн согуусун уктум. Терезенин сыртында шамал жүрөгүмдөн кыйкыргандай ышкырды. Мен Акихикону "сүйүү куурчагы" уурдап кеткенин билчүмүн. Бул "сүйүү куурчагы" эч кандай атаандаштыкка муктаж эмес, бирок аны жеңүү мүмкүн эмес.
